15 juni - 27 augustus 2007

Westfries museum

Rode Steen 1

1621 CV Hoorn

Naast een aantal 17e en 18e eeuwse geschilderde portretten, afkomstig uit de museumcollectie, zullen er foto’s te zien zijn, gemaakt door de fotograaf Hélène de Bruijn, bijgestaan door visagiste Mariëtte Vlaar. Op deze foto’s is het werk van de vormgevers met model geportretteerd.

Het geheel beloofd een zeer interessante samenkomst te worden tussen heden en verleden én verschillende vormgevingsdisciplines.

Anneke hierover:

De Gouden Eeuw met al zijn rijkdom is mijn uitgangspunt. Specerijen en kostbare stoffen werden in die tijd door de VOC naar Nederland vervoerd.

Handgemaakt vilt is het materiaal waar ik mee werk. Wol, water, zeep en wat energie van mezelf zet ik om in draagbare creaties.

Drie pond peperkorrels zijn in combinatie met wolvezels en zijde, in de creatie ‘Sheba’ verwerkt. Toen koningin Sheba een bezoek bracht aan koning Salamo, bracht zij namelijk vele kostbaarheden mee, waaronder peper.

In de creatie ‘Makeda’ , is een overdaad aan stof verwerkt. Wol en zijde zijn omgezet in ‘kant’.

In deze tijd laten we onze rijkdom zien door het kopen van kleding met een zichtbaar logo. In de creatie ‘Bilqis’ is ook een logo verwerkt. De afkorting VOC is als logo gebruikt. De vormgeving van de mantel is geïnspireerd op de kleding uit die tijd. De band die de vaandeldragers toen droegen en waarin een stok kon worden geplaatst wordt nu als sluiting van de mantel gebruikt en biedt plaats aan een mobiele telefoon.

(De koningin van Sheba was een tot de verbeelding sprekende persoonlijkheid. In Ethiopië werd zij Makeda genoemd, In de koran heeft zij de naam Bilqis.

De koningin van Sheba was tijdens het maken de mythisch figuur, als het ware mijn muze, die mijn creaties zou kunnen dragen. )

Yvonne zelf:

Mijn keramische objecten zijn geinspireerd op de grote schutterstukken aanwezig in de lezingzaal van het Westfries museum. Ik richtte mij met name op het prachtige schoeisel van enkele hierop getoonde heren. Ik raakte gefasineerd door hun ingezwachtelde benen met de daarbij behorende laarzen, voorzien van prachtige transparante "rushjes".

Dit heb ik als uitgangspunt genomen. Mijn objecten zijn opgebouwd uit grove charmotteklei, met behulp van ringen en stroken, beiden gevormd, geplooid en bewerkt. De één met een gesloten, de ander met een meer open karakter.

Tevens zijn er enkele werken te zien, die een duidelijke verwantschap hebben met een aantal opengewerkte (zgn. ajourmotieven) borden en schalen, die tot de vaste collectie van het museum behoren. Al deze werken zijn uitgevoerd in diverse kleuren klei en opgebouwd uit losse stroken of met behulp van de zogenaamde ringentechniek vervaardigd. Zo zijn er eigentijdse vormen ontstaan die allen een historische oorsprong hebben.

Floor zegt hierover:

De schilderijen en voorwerpen uit het Westfries museum houden ons een spiegel voor. Zo zien we kinderen als kleine volwassenen en de elite met hun mooiste spullen geportretteerd.

Zo anders zijn wij niet heden ten dage; kinderen kunnen kapialen verdienen op internet en zaken doen als volwassenen. Pronken met je spullen, zodat duidelijk is tot welke sociale groep je behoort, is ook van alle tijden. De culturele elite met hun kunstenaarssieraden, voetbalvrouwen met Gucci en Prada en rappers met veel bling-bling.

Wat mij trof in de schilderrijen en voorwerpen uit de museumcollectie, is de verfijning en tijdrovende arbeid en liefde waarmee veel objecten gemaakt lijken te zijn.

Was het handwerken in vroegere eeuwen noodzaak en functioneel, tegenwoordig schieten breiclubs als paddenstoelen de grond uit. In onze hectische wereld is er duidelijk een behoefte aan ambacht, aandacht en bezieling en wordt handwerken een middel om te onthaasten.

Ik maak bij het ontwerpen en vervaardigen van mijn veelal zilveren sieraden graag gebruik van textiele technieken. Wikkelen, weven, haken en naaien zijn stevige en visueel aantrekkelijke verbindingen. De detailering die het gebruik van deze technieken oplevert is behalve versierend vooral functioneel.